Scrummend naar een deeltijdcurriculum 7

Resultaat!

Vandaag ronden we Sprint 2 af. Dat gebeurt binnen SCRUM via de Release: de resultaten van de Sprint worden officieel opgeleverd en van commentaar voorzien. Het commentaar wordt meteen omgezet in to-do’s voor een volgende Sprint. De middagploeg (een deel van het scrumteam met extra werktijd) heeft vorige week bergen werk verzet: plotseling ligt er een best plausibele set leeruitkomsten voor de eerste module en een stevige aanzet voor de tweede. Dat is een hele prestatie én opluchting: de afgelopen 2 weken had ik regelmatig het gevoel dat we op de tast door nieuw gebied dwaalden, dat dit dan het resultaat is valt geweldig mee. Naast de leeruitkomsten hadden we een visie op leren en een visie op didactiek op te leveren. Die liggen er ook. Het resultaat is een SCRUMboard waar bijna alle to-do’s in de ‘Done’ kolom staan:

20160329_103846

Enkele to-do’s bleken niet bij de taken van deze Sprint te horen (=onervarenheid) en gaan mee naar een volgende Sprint. In een ceremonie die Retrospective heet brengen we snel in kaart wat er goed ging de afgelopen weken: samenwerken en voortbouwen op elkaar, het werk van de middagploeg, in kleine groepjes werken. Wat kan er beter: iedereen goed benutten op zijn/haar kwaliteiten, documentbeheer, to-do’s formuleren, taken echt verdelen (en niet met 3 groepjes hetzelfde doen). Dat moet kunnen….

Volle vaart vooruit

Wonderbaarlijk snel plannen we Sprint 3: het is volstrekt duidelijk wat we over 4 weken op te leveren hebben: Een eerste inhoudelijk ontwerp van module 1 (oranje), een beeld van vorm en inhoud van de toetsing binnen module 1 (blauw) en vastgestelde inzet van docenten in module 1 (roze). Het zou mooi zijn als er ook al een schets van module 2 ligt, maar al pratende belandt die (oranje) tussen haakjes. Binnen 20 minuten hebben we in 3 groepjes de bijbehorende to-do’s geformuleerd; die zijn nu scherp en onderscheidend en makkelijk in de juiste volgorde te hangen. Het is helder wat we de komende weken te doen hebben en wie waar aan gaat beginnen. Op een of andere manier hebben we geen last van twijfels over of je deze drie onderwerpen wel parallel bij de kop kunt pakken, ergens is het vertrouwen ontstaan dat we elkaar daar onderweg wel in gaan vinden.

En daar hangt-ie dan: het SCRUMboard voor sprint 3: overzichtelijk, aantrekkelijk en volgens ons compleet. En op de kop, maar dat is een technisch probleempje waar ik later deze week een handige techie bij ga halen.

20160329_114702

Toevallig heeft onze projectleider voor vandaag een lunch geregeld zodat we even kunnen napraten. Dit is precies het goede moment daarvoor: we hebben het gevoel dat we nu een succes te vieren hebben en meters kunnen gaan maken. De successen?
– het worstelen SCRUM-methode zit er op, dat is nu een hulpmiddel dat zorgt voor structuur, overzicht en vaart,
– het worstelen met de Leeruitkomsten begint vruchten af te werpen
– het werken met elkaar blijkt effectief, het vertrouwen in elkaar en in de kracht van het team groeit.

De afgelopen maanden hebben we vaak geploeterd, ik hoop dat we de flow die ik vandaag voor het eerst op deze schaal heb ervaren er in kunnen houden: dat wordt mijn ‘definition of Fun’.

to be continued….

Scrummend naar een deeltijdcurriculum 6

Sprint 2, week 2 van 4. Het werken aan de inhoud heeft nu echt de overhand, SCRUM begint een handige methode te worden in plaats van een verwarrend blok aan het been: we beginnen de vruchten te plukken van vijf weken worstelen.

Geroutineerd verzamelen we ons rond het SCRUMboard om te bespreken wat er afgelopen week gebeurd is en wie vandaag waar aan gaat werken. Een neiging die we moeten onderdrukken is taken die ‘done’ zijn toch nog eens te checken/bespreken/herzien: done is done, aan het eind van de Sprint volgt de Release en van daaruit kunnen we beslissen of het product dat volgde uit een taak nog om nieuwe acties vraagt in de volgende Sprint.

2

De klus waar we vandaag voor staan is  te komen tot de leeruitkomsten voor beide propedeusemodules. De definitie van een leeruitkomst is inhoud en niveau van kennis, inzicht en vaardigheden die vereist zijn om een bepaald aantal studiepunten te halen. Dat helpt niet echt…. Handleiding en voorbeelden helpen ons wel iets verder, maar wat een leeruitkomst nu echt is blijft zoeken. Daar komt nog bij dat elke formulering een keuze betekent, en elke keuze die we maken sluit andere keuzes uit. Ik geloof dat dat nu de grootste uitdaging vormt: keuzes maken en kleur bekennen. Als het lastig wordt gaan we toch weer zoeken naar aanknopingspunten en uitgangspunten, waar die al geformuleerd zijn dreigen we ze soms toch weer ter discussie te stellen.

Eén van de voornemens van vorige week voeren we uit: we gaan werken in kleine clubjes van 2 of 3 mensen en wisselen om het uur uit wat er geformuleerd is. Voor mij werkt dat: met z’n tweeën lijkt het makkelijker keuzes te maken en op te schrijven. Door na een uurtje uit te wisselen houden we de vaart er in, door de groepjes dan te veranderen ontmoeten verschillende perspectieven elkaar.

Aan het eind van de ochtend heb ik het gevoel dat we nog op het strand van de leeruitkomsten-zee staan: sommige staan al tot hun knieën  in het water, hier en daar spettert er iemand, maar er echt vol induiken doen we nog niet. Dat is denk ik wel nodig: juist door het formuleren, kiezen en kleur bekennen kunnen we een goede inhoudelijke discussie voeren met elkaar én stakeholders buiten de projectgroep, nu komen we nog niet verder dan voorzichtig aftasten. We hebben in deze sprint nog één werkbijeenkomst te gaan, de week daarna vindt de Release van de producten van deze sprint plaats.

Het is duidelijk wat we te doen hebben komende week…

Scrummend naar een deeltijdcurriculum 5

Vandaag wordt een echte werksessie; vorige week hebben we vastgesteld welke acties er nodig zijn om sprint 2 tot een succes te maken, vandaag gaan we aan de slag met die acties. We beginnen met de stand-up: wie heeft wat gedaan afgelopen week, en is er op dit moment nadere aandacht nodig voor die stappen? We groeperen ons daarvoor rond het SCRUMboard (zie foto), al pratend verplaatsen we geeltjes met acties van to do naar Busy of Done.

 

foto

 

De collega die zich opgeworpen heeft als Scrummaster  weet de stand-up kort en to-the-point te houden: zaken die nadere aandacht vragen worden meteen vertaald in nieuwe to-do’s.

Aan het eind van de stand-up stellen we samen vast welke To do’s het meest urgent zijn en splitsen we op in een aantal groepjes, ieder groepje gaat met één of enkele to do’s aan de slag. Ik kies voor het groepje dat met het formuleren van Leeruitkomsten aan de slag gaat. Het concept Leeruitkomst is voor mij nog mistig, gelukkig is er net een stuk uitgekomen dat verheldering zou moeten brengen. We zetten stappen op weg naar het formuleren van een eerste Leeruitkomst. We zijn te spreken over de formulering maar hebben er ook nog veel vragen bij: een nieuwe To Do is komende week nadere info en vooral goede voorbeelden te verzamelen over Leeruitkomsten.

Het laatste half uur besteden we aan een nieuwe stand-up en een snelle review en retro. Alle groepjes geven antwoord aan de vragen die op het SCRUMbord onder ‘Stand-up’ staan, geeltjes verhuizen, verdwijnen (er bleken dubbelingen tussen te zitten, beginnersfout) en worden toegevoegd.

We blikken terug: het was fijn om een hele ochtend inhoudelijk aan de slag te kunnen, door de goede voorbereiding de afgelopen weken hebben we zicht op wat ons nu te doen staat en kunnen we zinvol aan de slag.
Ik merk op dat we volgens mij de neiging hebben zaken die we op Done hadden staan toch weer te willen herzien, wat er toe leidt dat we hier en daar in cirkeltjes rond blijven draaien. Blijkbaar zit het ‘watervallen’ (zie blog vorige week) er diep in en vinden we het lastig er op te vertrouwen dat wat we gedaan hebben voor het moment goed genoeg is en altijd later nog verdiept kan worden als dat nodig blijkt.
Een andere constatering is dat kleine groepjes beter werken dan grotere, een grotere groep (=meer dan drie mensen) lijkt te vertragen. We spreken af voortaan maximaal in groepjes van drie te werken. Bij meer belangstelling voor een taak kunnen er twee kleine groepjes aan werken en voegen we de resultaten later samen.

De collega’s die daar tijd voor hebben werken in de middag door, een nieuwe afspraak is ook dat zij ons voortaan elke week een update geven van hun middagwerk én aangeven welke stukken we te lezen hebben ter voorbereiding op de volgende bijeenkomst.

Volgende week weer verder!

Scrummend naar een deeltijdcurriculum 4

Deze week ronden we Sprint 1 af, dat gebeurt via de Release van de producten. Dat betekent dat we de producten die in deelgroepjes tot stand zijn gekomen met z’n allen en met één van de opdrachtgevers doorlopen. Het is prettig om feedback ‘van buiten’ te krijgen. Tijdens het gesprek hierover ontstaat voor ieder van ons overzicht over waar we staan.  Alle vragen die rijzen verschijnen op nieuwe post-its en vormen input voor sprint 2. We zijn het helemaal eens over wat de volgende stappen moeten zijn maar maken ons wel zorgen over hoeveel tijd die gaan kosten.Deze stappen worden vertaald naar heldere doelen voor sprint 2. Als we de stappen concretiseren tot deelstappen lost die zorg wonderwel op: waarschijnlijk kunnen we in de 4 weken die sprint 2 duurt wel meer doen dan nu geformuleerd.

Voorzichtig groeit het vertrouwen in wat SCRUM belooft en mooi weergegeven is in dit beeld:

Presentatie1

We hebben nu een eerste en nog best wazige schets en voelen de drang de contouren nu verder aan te scherpen. De reflex om incrementeel te werken zit diep: je moet toch eerst een goede X (visie, doelstelling, didactische principes, vul maar in) hebben om door te kunnen werken aan Y (een passende blend, de rol van de docent, enzovoort)? Te vaak lukte het echter niet om (tijd vrij te maken om) tot een bevredigende X te komen waardoor we ook niet aan Y toekwamen en zaken bij het oude bleven.
SCRUM werkt iteratief, je werkt tegelijkertijd en doelgericht aan X, Y en nog veel meer en stemt de verschillende deelresultaten via de Releases op elkaar af.

We reflecteren op het werken via SCRUM. De meningen blijven verdeeld: enkelen van ons vragen zich af of we zonder SCRUM niet al verder zouden zijn geweest, zelf vind ik dat we SCRUM wel wat strakker toe mogen passen. We hebben het kort over wat het betekent om aan een belangrijk project te werken en tegelijkertijd kennis te maken met een nieuwe werkmethode: gunnen we onszelf wel leertijd? Dat tegelijkertijd intensief leren en werken veel van ons vraagt is wel duidelijk: tijdens de lunchpauze zijn we wel even uitgepraat…